Als je voelt dat er méér speelt...
Hoogbegaafdheid kwam niet ons gezin binnen met een duidelijk antwoord of een kant-en-klare handleiding.
Integendeel. Er ging een lange zoektocht aan vooraf.
Onze kinderen liepen steeds opnieuw vast op school. We zagen gedrag dat we niet goed konden plaatsen, vermoeidheid en een groot verschil tussen wat er op school zichtbaar was en wat er thuis gebeurde.
Dus bleven we zoeken. ♡
Op school ging het soms nog best goed...
En juist dat maakte het zo ingewikkeld.
Een kind kan zich op school aanpassen, zich inhouden en proberen te voldoen aan wat er wordt verwacht. Voor de buitenwereld lijkt het dan misschien alsof het allemaal wel meevalt.
Maar thuis kan alle spanning eruit komen.
Wij zagen kinderen die thuis konden ontploffen, uitgeput waren of gewoon niet meer konden. En ondertussen probeerden wij als ouders te begrijpen wat er aan de hand was.
Dat kostte niet alleen onze kinderen ontzettend veel energie. Ook wij raakten steeds vermoeider van het zoeken, begeleiden, overleggen en opnieuw proberen.
vertelt niet altijd wat er vanbinnen gebeurt.
Een kind dat zich urenlang staande houdt, kan thuis pas laten zien hoeveel energie dat eigenlijk heeft gekost.
Wij zagen twee verschillende werelden
Juist doordat onze kinderen zich konden aanpassen, was niet altijd zichtbaar hoeveel moeite iets werkelijk kostte.
Dat heeft mij geleerd om niet alleen te kijken naar gedrag, prestaties of wat iemand aan de buitenkant laat zien.
De vraag die ik veel interessanter vind is: wat gebeurt er vanbinnen?
En toen kwam er een onverwachte wending
Op een bepaald moment werd er onderzoek gedaan omdat er onder andere aan ADHD werd gedacht. Maar uit dat onderzoek kwam een heel ander beeld naar voren.
Onze gezinscoach is daarop verder gaan zoeken. Langzaam ontstond er een ander perspectief en uiteindelijk werd hoogbegaafdheid bij onze kinderen herkend.
Ineens vielen er ontzettend veel puzzelstukjes op hun plek.
Niet omdat daarmee ineens alle problemen verdwenen, maar omdat we eindelijk vanuit een andere bril konden kijken naar wat onze kinderen nodig hadden.
Soms verandert de manier waarop je naar het kind kijkt. ♡
En toen ging de zoektocht ineens ook over mij
Hoogbegaafdheid heeft een sterke erfelijke component. Toen duidelijk werd dat het bij onze kinderen een rol speelde, ging ik daardoor vanzelf ook anders naar mezelf kijken.
Niet om mezelf een bijzonder etiket te geven of om mezelf ergens op voor te laten staan. Juist niet.
Het gaf vooral woorden aan dingen die ik mijn hele leven al kende: intens ervaren, anders denken, snel verbanden leggen en soms niet begrijpen waarom iets voor mij zo anders werkte dan voor anderen.
denken
ervaren
zien
begrijpen
Zelfs gebeurtenissen van lang geleden ging ik met andere ogen bekijken. Ruim dertig jaar na mijn ernstige ongeluk kwamen er bijvoorbeeld opnieuw vragen bij me op over mijn herstel en over hoe mijn eigen brein altijd heeft gewerkt.
Daar heb ik niet ineens alle antwoorden op. Maar het heeft me wel geholpen om mijn eigen verhaal beter te begrijpen.
Maar weten wat er speelt, betekent nog niet dat hulp direct beschikbaar is
Ook nadat hoogbegaafdheid in beeld kwam, was onze zoektocht niet ineens voorbij. Goede begeleiding vinden kost tijd en gespecialiseerde hulp kent soms lange wachtlijsten.
Wij weten inmiddels uit eigen ervaring hoe lang die tijd kan voelen wanneer je ziet dat je kind vastloopt en je eigenlijk nú iets wilt doen.
“Je wilt niet maanden wachten met naast een kind gaan staan dat vandaag al laat zien dat het moeilijk gaat.”
Precies daar is bij mij een wens ontstaan: ik wil graag iets kunnen betekenen op het moment dat een gezin aanklopt.
Ik hoef niet alles op te lossen
En dat beloof ik ook niet.
Ik ben geen onderzoeker die vaststelt of een kind hoogbegaafd is en ik heb geen magische oplossing waardoor alle moeilijkheden verdwijnen.
Wat ik wél kan doen, is luisteren, meedenken en naast een kind of gezin gaan staan. Kijken waar de meeste spanning zit, wat iemand nodig heeft en of we misschien alvast wat van de scherpe randjes kunnen verzachten.
Daarbij neem ik mijn eigen ervaringen als moeder mee, maar ook mijn coachingsachtergrond en de verschillende methoden waarmee ik werk.
Soms is gehoord en begrepen worden al een heel belangrijke eerste stap.
Je hoeft bij mij niet eerst een bewijsstuk mee te nemen
Hoogbegaafdheid is geen officiële medische diagnose. En bovendien is lang niet ieder kind of iedere volwassene die kenmerken van hoogbegaafdheid herkent al onderzocht.
Daarom wil ik een plek creëren waar je niet eerst een rapport, label of uitslag nodig hebt om welkom te zijn.
Herken jij jezelf of je kind in deze manier van denken, voelen en ervaren? Dan mogen we daar gewoon vanuit beginnen.
Er komt nog iets moois aan... ♡
Samen met Jip ben ik bezig met iets speciaal voor deze doelgroep. Een laagdrempelige plek voor kinderen en gezinnen waar ontmoeten, herkenning, verbinding en jezelf mogen zijn centraal staan.
Ook daarbij willen we niet beginnen bij een diagnose of een onderzoeksverslag, maar bij het kind en het gezin dat voor ons zit.
We zijn dit momenteel verder aan het vormgeven. Binnenkort vertel ik hier meer over.
Misschien herken jij iets van onze zoektocht
Misschien loopt jouw kind vast. Misschien houdt het zich op school groot en komt thuis alles eruit. Misschien ben je zelf pas op latere leeftijd gaan ontdekken waarom je altijd het gevoel hebt gehad dat je nét anders denkt of voelt.
Je hoeft niet eerst alle antwoorden te hebben voordat je om hulp of een luisterend oor mag vragen.