Mijn weg terug
naar mezelf
Hoi, ik ben Suzanne. Maar eigenlijk noemt bijna iedereen me al mijn hele leven Suus.
(Behalve mijn ouders dan 😉)
Moeder van vier kinderen, getrouwd met Rik, enorme dierenliefhebber en iemand die inmiddels weet dat het leven niet altijd volgens een rechte lijn verloopt.
Mijn eigen weg heeft me misschien wel het meest geleerd over wat herstel werkelijk betekent. Niet alleen herstellen van wat je overkomt, maar vooral weer thuiskomen bij jezelf.
• •
• •
Soms verandert je leven in één klap
Toen ik twaalf jaar was, kreeg ik een ernstig ongeluk met een paard. Ik lag twee weken in coma, was volledig rechtszijdig verlamd en mijn geheugen was zwaar getroffen. Daarna begon een lange weg van herstel waarin ik ontzettend veel opnieuw moest leren.
Mensen uit mijn leven van vóór het ongeluk herkende ik nog, maar nieuwe informatie en nieuwe mensen onthouden was lange tijd ontzettend moeilijk. Van mijn leven vóór mijn twaalfde heb ik zelf geen herinneringen meer. Ook het ongeluk en de eerste jaren daarna kan ik me niet herinneren.
Die ervaring heeft mij een diep vertrouwen gegeven in het herstelvermogen van een mens. Ik heb zelf ervaren dat wat op een bepaald moment onmogelijk lijkt, niet altijd onmogelijk hoeft te blijven.
Jezelf kwijtraken kan ook langzaam gaan
Later in mijn leven leerde ik een heel andere vorm van jezelf kwijtraken kennen.
Ik heb ervaren hoe het is om in relaties en situaties terecht te komen waarin steeds minder ruimte overblijft voor wie jij werkelijk bent. Ervaringen die me achteraf ontzettend veel hebben geleerd over grenzen, eigenwaarde, patronen en het verschil tussen wat van mij is en wat ik bij een ander mag laten.
Maar juist die periodes hebben me geleerd hoe belangrijk het is om jezelf weer te leren voelen, naar jezelf te luisteren en uiteindelijk terug te keren naar je eigen kracht.
Je hoeft het niet alleen te doen
Misschien is dit wel een van mijn grootste levenslessen geweest: hulp durven vragen.
Lange tijd dacht ik dat sterk zijn betekende dat ik alles zelf moest kunnen. Doorgaan, oplossen en mezelf bewijzen. Inmiddels weet ik dat echte kracht voor mij juist ook betekent dat je kunt erkennen wanneer je iemand anders nodig hebt.
We zijn niet gemaakt om alles alleen te dragen. Juist in verbinding met anderen kan er iets ontstaan wat je in je eentje niet altijd voor elkaar krijgt. Je hoeft je voor niemand te bewijzen en je hoeft niet eerst vast te lopen voordat je hulp mag vragen.
Door onder andere mijn ervaringen met de Power of Eight-groepen van Lynne McTaggart heb ik ervaren hoeveel kracht er voor mij kan zitten in samen aandacht hebben voor een ander. In zo'n groep sta je juist vooral voor anderen klaar — en toch merk ik hoeveel positieve energie en verbinding daaruit kan ontstaan.
Mijn kinderen hielden me een spiegel voor
Een heel belangrijk deel van mijn zoektocht begon bij mijn kinderen.
Hoogbegaafdheid speelt een grote rol binnen ons gezin. In mijn zoektocht om mijn kinderen beter te begrijpen en te geven wat zij nodig hebben, begon ik steeds meer van mezelf te herkennen.
Waarom ervaar ik sommige dingen zo intens? Waarom denk en voel ik anders? Waarom kan ik me ergens volledig in vastbijten en blijf ik zoeken totdat voor mij alle puzzelstukjes op hun plek vallen?
Langzaam ontstond er niet alleen meer begrip voor mijn kinderen, maar ook voor mezelf.
En misschien nog belangrijker: het besef dat anders zijn niet iets is wat opgelost hoeft te worden.
vielen op hun plek... ♡
Blijven zoeken en leren
De MIR-Methode kwam jaren geleden op mijn pad en ik gebruik deze inmiddels ruim zeven jaar in mijn eigen leven. Mijn ervaringen ermee maakten me nieuwsgierig naar wat er nog meer mogelijk was.
Ik volgde een post-hbo opleiding tot Leefstijlcoach en verdiepte me daarna verder. Ik volgde de opleiding Emotiecode, werd opgeleid tot MIR-Methode Begeleider en verdiep me momenteel verder in de Body Code.
Niet omdat ik geloof dat één methode het antwoord heeft op alles. Juist niet.
Ieder mens, ieder kind en ieder dier is anders. Daarom kijk ik liever naar wat er op dat moment bij jóu past.
En dan zijn er nog de dieren ♡
Dieren lopen als een rode draad door mijn leven.
Ik groeide op tussen de dieren en merkte later dat een leven zonder dieren simpelweg niet bij mij past. Inmiddels woon ik weer heerlijk buiten, omringd door dieren en natuur.
Voor mij zijn dieren geen bijzaak. Ze horen bij ons gezin en bij mijn manier van leven.
En doordat ik steeds meer zag en ervoer hoeveel dieren kunnen meedragen van wat ze meemaken, ontstond vanzelf ook mijn interesse om hen te begeleiden.
Dat past gewoon niet bij mij. ♡
Waarom Suus Herstelcoach?
Omdat ik weet hoe het voelt om jezelf kwijt te raken.
Maar vooral omdat ik weet hoe bijzonder het is wanneer je jezelf stukje voor stukje weer terugvindt.
Ik wil je niet vertellen wie je moet worden. Ik wil je ook niet passend maken in een hokje waarin je eigenlijk nooit hebt gepast.
Ik kijk met je mee, luister zonder oordeel en gebruik mijn kennis, opleidingen én levenservaring om samen te onderzoeken wat jij nodig hebt.
Soms betekent terugkomen in je eigen kracht dat je zelf een stap zet. En soms betekent het juist dat je iemand toestaat een stukje met je mee te lopen.
Voor jezelf.
Voor je kind.
Of voor je dier.